تأثیر مهدی باوری در خودسازی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش پژوه گروه مطالعات اسلامی به زبان انگلیسی، از کشور پاکستان، مجتمع آموزش عالی بنت الهدی، جامعه المصطفی العالمیه، قم، ایران.

2 مربی گروه مطالعات اسلامی، مجتمع آموزش عالی بنت الهدی، جامعه المصطفی العالمیه، قم، ایران.

چکیده

باور به امام مهدی (عج) و ظهور ایشان تأثیرات عمیقی بر فرآیند خودسازی فردی و اجتماعی دارد. این باور، نیروی محرکه‌ای است که می‌تواند به خودسازی اخلاقی، افزایش انگیزه در مسیر رشد و تعالی و تقویت صبر و امیدواری کمک کند. جامعه منتظر با تأسی به امام زمان (عج) می‌تواند به یک‌پایگاه علمی و فکری تبدیل شود و در مقابل بدعت‌ها و انحرافات ایستادگی کند. انتظار فرج و باور به ظهور امام مهدی (عج) امید و انگیزه قوی برای حرکت در مسیر کمال و خودسازی ایجاد می‌کند. اعتقاد به مهدویت، فرد را به‌سمت خودسازی اخلاقی و دوری از ناهنجاری‌ها سوق می‌دهد. این باور، فرد را به تلاش برای کسب فضایل اخلاقی و دوری از رذایل ترغیب خواهد کرد. انتظار برای ظهور امام زمان (عج)، صبر و استقامت در برابر مشکلات و سختی‌ها را افزایش می‌دهد که به فرد کمک می‌کند تا در مسیر خودسازی با جدیت و پشتکار بیشتری گام بردارد. در فرهنگ مهدوی، انتظار به‌معنای آمادگی برای ظهور و مبارزه با ظلم و فساد است. این باور، روحیه جهاد و مبارزه با نفس و عوامل بازدارنده در مسیر خودسازی را تقویت می‌کند. مقاله حاضر با روش تحقیق توصیفی و استناد به منابع کتابخانه‌ای، رابطه مهدی‌باوری و خودسازی را بررسی می‌کند. مهدی‌باوری، نیروی محرکه قوی برای خودسازی و حرکت به‌سوی کمال است. این باور با ایجاد انگیزه، امید، صبر و آگاهی، فرد را در مسیر رشد و تعالی یاری می‌کند.
 

کلیدواژه‌ها

مراجع

  1. قرآن کریم (1396). مترجم: انصاریان، حسین. تهران: مؤسسه چاپ و نشر چهارگل.
    1. آمدی، تمیمی (۱۴۱۰). غرر الحکم و درر الکلم. قم: دار الکتاب الاسلامی.
    2. بحرانی، هاشم (1383). مدینه المعاجز. قم: انبشارات دار الحجه.
    3. جمعی از نویسندگان (۱۳۹۳). نگین آفرینش. قم: انتشارات بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود (عج).
    4. حیدری کاشانی، محمدباقر (۱۳۸۶). سلوک مهدوی. تهران: انتشارات سبط النبی.
    5. راسل، برتراند (1927). چرا مسیحی نیستم. مترجم: دستغیب، عبدالعی. تهران: انتشارات فرهنگ.
    6. ری‌شهری، محمد (۱۳۹۳). دانش‌نامه امام مهدی بر پایه قرآن و حدیث و تاریخ. قم: مؤسسه علمى-فرهنگى دار الحدیث.
    7. سلیمیان، خدامراد (۱۳۸۶). درس‌نامه مهدویت. قم: بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود (عج).
    8. شیخ صدوق (۱۳۹۵). کمال‌الدین و تمام النعمه. تهران: انتشارات جمکران.
    9. طباطبایى، محمد (۱۳۷۴). ترجمه تفسیر المیزان. قم: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه.
    10. فرانکل، ویکتور (1394). انسان در جست‌وجوی معنا. مترجم: لاهوتی، امیر. تهران: انتشارات جامی.
    11. فولادی، محمد (1389). علل و عوامل پیدایش آسیب‌های اجتماعی و راه‌های پیشگیری از آن. نشریه معرفت، شماره91، 35-46.
    12. کلینی، محمد بن یعقوب (۱۴۰۷). الکافی. تهران: دار الکتب الاسلامیه.
    13. مجلسی، محمدباقر (۱۴۰۳). بحارالانوار. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
    14. مطهری، مرتضی (1373). گفتاری‌های معنوی. قم: انتشارات صدرا.
    15. مطهری، مرتضی (1380). قیام و انقلاب مهدی. قم: انتشارات صدرا.
    16. مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۸۴). نهج‌البلاغه با تفسیر فارسی روان. قم: مدرسه الامام على بن ابى طالب (ع).
    17. مکارم شیرازی، ناصر (1388). حکومت جهانی مهدی (عج). قم: نسل جوان.
    18. نعمانی، محمد بن ابراهیم (۱۳۹۷). الغیبه. تهران: نشر صدوق.
موعود پژوهی
دوره 7، شماره 11
1404
صفحه 23-37

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار