دانشپژوه رشته مطالعات اسلامی به زبان انگلیسی، از کشور هندوستان، مجتمع آموزش عالی بنتالهدی، جامعهالمصطفی العالمیه، قم، ایران.
چکیده
بهرهمندی از امام معصوم (ع) بهصورت مستقیم در عصر ظهور تفاوت اساسی با زمان محرومیت از حضور معصوم در زمان غیبت دارد و نقشآفرینی مجزایی در همه ابعاد زندگی انسان ایفا میکند. عصر غیبت یا دوره آخرالزمان دورهای است که پیدایش بدعتها در دین و شعائر دینی بهاوج میرسد؛ بدعتهایی که آنچنان در بطن سنتها و اصالتهای اسلامی نفوذ میکنند که بسیاری از دینداران بههیچروی گمان بدعت بودن آنها را نخواهند داشت. نبود امام معصوم (ع) در میان امت اسلامی و هادی و راهنما اثرات قابل توجهی در فهم و استنباط مسلمین از مسائل دینی ایجاد میکند. براساس آیات و روایات، وضعیت دینداری مسلمین در عصر غیبت دستخوش انحرافات و بدعتهایی میشود که اصلاح آن فقط بهدست امام معصوم (ع) شدنی است. فراموش کردن سنتهای رسول خدا (ص) و برداشتهای ذوقی و شخصی از احکام اسلامی و معیار قرار دادن منفعت شخصی و گروهی بهجای محوریت قرار دادن رضایت خداوند متعال از اتفاقات ناگواری است که در عصر غیبت گریبانگیر امت اسلامی میشود. آخرین حجت و ذخیره الهی با قیام و ظهور خود، وضعیت دینداری مردم را اصلاح کرده و چنان تغییراتی در اجرای احکام الهی ایجاد میکند که مردم گمان میکنند او دین جدیدی را پایهریزی کرده است. براساس منظومه روایی شیعه، این تفکر و گمان غلط است؛ زیرا مهدی موعود (عج) دین، کتاب، احکام و سنت جدیدی برای مردم نمیآورد، بلکه همان دین جدش رسول خدا (ص) را احیا و بازسازی و دین اسلام را از خرافه، بدعت و انحراف پیراسته میکند. در آن زمان، دین حیات تازهای میگیرد و مسیر شکوفایی و غلبه بر ادیان دیگر را بهسرعت طی میکند.
)